in a manner music

Loading...

Πληροφορίες

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

θα μπορούσα όσο κι αν με πιάνει ίλιγγος να φτάσω τα αστέρια

απλά αν μου το ζητούσες,

φοβάμαι όμως να σ αγαπήσω

και πιο πολύ να σε χάσω.

Σε θυμάμαι, εσύ άραγε με θυμασαι;

Είναι καταρα να νιωθω έτσι, ή ευχή ;

δεν ξέρω, μα μοιάζει ο χρόνος να χει κολλήσει

κι οι αναμνήσεις ειναι η καθημερινότητά μου..

Νιώθω τόσο κουρασμένος μα δεν μπορώ να προσπεράσω τον εαυτό μου..

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ξέρεις... καμιά φορά μας σκέφτονται άνθρωποι που έχουν πάψει να περνάνε απ' το μυαλό μας... εύχομαι αυτό να σε κάνει να χαμογελάσεις έστω και για μια στιγμή.καλά χριστούγεννα!να είσαι πάντα καλά!!!
Χ...

Ανώνυμος είπε...

πόσο μου λείπει η φωνή σου......... πόσο!!!
Χ...

Βασιλης Σπανουδακης είπε...

ειναι πολύ όμορφο να σε θυμούνται και όταν θέλουν να σε ακούν ,να πέρνουν κι ένα τηλέφωνο,θα ναι καλό.

Ανώνυμος είπε...

δυστυχώς δεν έχω κρατήσει τον αριθμό σου...πάνε κάποια χρόνια από τότε! μπορεί να μη θυμάσαι ούτε το όνομά μου.θα σου στείλω mail κάποια στιγμή αν θέλεις να τα πούμε.κοίτα να περνάς καλά!!!
Χ...

Βασιλης Σπανουδακης είπε...

λογω του πλήθους αρνητικών μηνηματων της Δημητρας από θεσνικη που συναντησα 2 μερες στη ζωή μου και που δεν έκανα τιποτε ερωτικό μαζί της,και το χει απωθημένο(ΔΥΣΤΥΧΏΣ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΑΝΤΡΑ)αφαίρεσα τα μαυρα σχόλια της σελίδας.(ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΠΑΡ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΚΥΤΑΡΩΝ).
χ ..μπορείς να στείλεις email .χαιρομαι να συναντώ ανθρώπους απ τα παλιά.