in a manner music

Loading...

Πληροφορίες

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

θα μπορούσα όσο κι αν με πιάνει ίλιγγος να φτάσω τα αστέρια

απλά αν μου το ζητούσες,

φοβάμαι όμως να σ αγαπήσω

και πιο πολύ να σε χάσω.

Σε θυμάμαι, εσύ άραγε με θυμασαι;

Είναι καταρα να νιωθω έτσι, ή ευχή ;

δεν ξέρω, μα μοιάζει ο χρόνος να χει κολλήσει

κι οι αναμνήσεις ειναι η καθημερινότητά μου..

Νιώθω τόσο κουρασμένος μα δεν μπορώ να προσπεράσω τον εαυτό μου..

χριστούγεννα

ηρθαν τα χριστούγεννα που για μένα ήταν το κρύο σημερινό πρωινό ,τα παιδιά στους δρόμους ν αναζητούν τα χρήματα,οι φίλοι κι οι συγγενείς που χάνονται ,η νύχτα που φέρνει σιωπή και ησυχία.Μου φαίνεται παράξενο που θα περάσω μόνος χριστούγεννα.Μοιάζει με μια παράξενη δοκιμασία και δεν θα ναι η πρώτη φορά.ειμαι εδώ με ανοιχτές τις πόρτες κι ανοιχτή αγκαλιά ,όμως ίσως να ναι λίγη,τα χριστούγεννα είναι πάντα λίγη,εκτός από εκείνα τα χριστούγεννα που πέρασα ΄οταν είχα κάποια σχέση και το ταξίδι ήταν υπέροχο..Φυσικά θα ήταν απαράδεκτο να ξεχάσω πως από το πρωί κάποιοι φίλοι με προσκάλεσαν αλλά μου είναι δύσκολο να νιώθω σαν παρείσακτος ανάμεσα σε μια οικογένεια.Από το μεσημεράκι κι όταν πήγαινα ενα δωρο στην βαφτισιμιά μου Γεωργία εσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου,έκλεισαν τα μαγαζιά και η γκαντέμικη νύχτα που ήρθε με βρίσκει παρέα με το πληκτρολόγιο.Στις Σέρρες όλοι κοιμούνται και μιας και πήγε 10 και μισή σε λίγο θα αρχίσουν όλοι να ετοιμάζονται για την βραδυνή τους έξοδο.Σήμερα θα φτάσει μέχρι και -8 ,δύσκολα τα πράγματα κι αν δεν σου αρέσει το κρύο,ακόμη χειρότερα.Αλλη μια νύχτα θα με φιλοξενήσει καναπές του σταθμού,δεν θα ναι η πρώτη φορά.Εστειλα ένα μηνυμα μα η απάντηση ήταν ...αστο καλύτερα(δεν φανταζόμουν ότι θα υπήρχε άνθρωπος να με μισεί τόσο) παρ όλα αυτά ,'εχω πάρει το καλοριφέρ αγκαλιά και περιμένω,δεν ξέρω τι,ίσως απλά να περάσουν τα ευλογημένα χριστούγεννα..καληνυχτα

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

η ελευθερία

ο κόσμος σας ειναι γυάλινος ,για αυτό σπάει
ο κόσμος σας είναι ψεύτικος ,για αυτό καίγεται...

Τυλιχτείτε στα πλούτη σας και στην καθημερινή σας μιζέρια,
κάνοντας αποταμίευση και εξαγοράζοντας ανθρώπους ,
προσπαθείστε να ζήσετε την εικονική ευτυχία
κι οταν θα ψάχνετε για το άρωμα των δέντρων ,σκεφτείτε πως τα περισσότερα τα κάψατε εσείς...

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

θα φυγω


θα φύγω σου το λεγα,δεν μ άκουγες,νόμιζες πως
αν παίζαμε με τις χιονονιφάδες ,θα περνούσε το μακελειό.

Μια πέτρα που εγραψες , χάθηκε στην λίμνη,δεν μ άφησες να δω τι έγραφε,
βαρέθηκα να με δοκιμάζουν.

Κάποτε ελπίζω να μ αγαπήσει κάποιος για αυτό που είμαι
και όχι για αυτό που είναι.


Θα φύγω σου το είπα και ήρθε η στιγμή,
μπορώ να δω ξανά τα σύννεφα μέσα στα μάτια των κοριτσιών ,
μπορώ να χαζεύω με τις ώρες τα αστέρια ,κανείς δεν μου πε πως πρέπει να ζω φυλακισμένος.
Ίσως δειλά ,αλλά σμιλεύω τα όνειρα για το ταξίδι,χωρίς πια να θυμάμαι το άρωμά σου.
τίποτε δεν είναι ξεκάθαρο μέσα μου..
αν υπάρχεις ,αν υπάρχω.