in a manner music

Loading...

Πληροφορίες

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

για μια φίλη



οι άνθρωποι έχουμε πολλές ατέλειες ,αδύνατες στιγμές και κυρίως κόμπλεξ ,είμαστε γεμάτοι ανασφάλειες και όταν κάποια φορά κάποιος πλησιάζει την καρδούλα μας και μας αγαπάει ,μας στέκεται ,εμείς ξεσπάμε επάνω του σαν τα μικρά παιδιά που ξέρουν πως ότι και να κάνουν θα έχουν μια αγκαλιά..Κανε υπομονή και συζήτησε ότι σ ενοχλεί ,χαλαρά και ήρεμα και εξήγησε σε όποιον σε στεναχωρεί ,
πως είσαι εύθραυστη σαν γυαλί και αδύναμη σαν χαρτί ,δεν πρέπει να σε πληγώνουν , να σε ''σπάνε' και να σε τσαλακώνουν , κυρίως γιατί τους αγαπάς

κι αν δεν μπορούν ας παίξουν παραπέρα..



Υ.Γ 1 Βαρέθηκα πλέον αυτά τα αντρακια που αν γεμίζει το πορτοφόλι τους μεγαλώνει και το μόριό τους ,που νομίζουν ότι όταν φωνάξουν και πουλήσουν τσαμπουκά θα ειναι μάγκες και θα έχουν δίκιο..

ΥΓ 2 ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξει κι ο μεγαλύτερος μαλάκας ,το θέμα είναι να βιαστεί πριν πληγώσει κι άλλους ανθρώπους.

ΥΓ 3 από την άλλη έχω κουραστεί και από την αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών των κοριτσιών ,των κοριτσιών που έγιναν αντρακια και σου τη λένε βιαστικά ,των κοριτσιων που βαζουν την καριέρα πανω απο τα συναισθήματα
και τη μητρότητα πάνω απο την αληθινή επιλογή συντρόφου ζωής(μετά φταίει το κέρατο).

3 σχόλια:

jacki είπε...

Θα σταθώ στο 2ο υστερόγραφο..
Τελικά όσο και να φωνάξει κάποιος και να το παίξει τσαμπουκάς... τζάμπα μάγκας.
Καλημέρα σου.

βασιλης είπε...

καλημερα τζακι,με τις φωνες τρομαζουν οι ψυχες...

Free Spirit είπε...

μου θυμισες ΤΟΣΑ ΤΟΣΑ πολλα...

:):)